It’s Raining :ฤดูที่ฉันเหงา

ฝนกำลังตก.....

ใช่ตอนนี้ฝนกำลังตกทั้งในจอของเจ้าแมคบุ๊คเพื่อนยาก( Screen Saver) และภายนอกหน้าต่างของอาคารจามจุรีสแควร์ แหงล่ะก็นี่มันหน้าฝนนะ  ถ้าไม่ตกมันก็กระไรอยู่   เฮ้อให้ตายเถอะทั้งๆที่เกิดในภาคที่มีแค่หน้าฝนน้อยกับฝนมากอย่างภาคใต้ แต่ทุกครั้งที่ฝนตกอารมณ์ที่มักจะเกิดขึ้นในจิตใจของฉันมักไม่พ้นคำว่า

เหงา...เบื่อ...เซ็ง

เหงา อาการนี้ไม่ได้เกิดจากการฟังเพลงฤดูที่ฉันเหงาของวงฟลัวมากจนเกินไป แต่จะเกิดขึ้นเมื่อตอนที่กำลังนั่งหรือทำอะไรอยู่คนเดียวเวลาที่ฝนตก ความหนาวของหยดนำ้ที่ตกลงมาจากฟ้ามักจะทำให้ความเหงามาเคาะประตูหัวใจของฉันได้เสมอ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ฉันเองไม่เคยนิยมชมชอบและเคยชินกับมันเท่าที่ควร หลายครั้งความเหงาที่เกิดขึ้นก็ทำลายความสุขที่เกิดจากการกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่จนถึงกับต้องหยุดทำกิจกรรมนั้นๆลงกลางคัน อย่างตอนนี้ก็เหมือนกันทั้งๆที่งานที่ทำอยู่กำลังจะถึงกำหนดเดทไลน์ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่ก็ต้องหยุดทำเอาดื้อๆเพราะความเหงาที่เกิดขึ้นดันไปลดความตั้งใจและแรงบันดาลใจในการทำงานหดลงจนเหลือศูนย์

เบื่อ เป็นพฤติกรรมต่อเนื่องที่เกิดจากความเหงา ความเบื่อที่เกิดมักจะแบ่งออกได้เป็นสองอย่าง อันแรกก็คือเบื่อตัวเอง อันนี้เป็นอารมณ์ตัวแม่เลยล่ะ ความเบื่อตัวเองนี่มาจากความมีเหตุมีผลใน กมลสันดานของตัวเองที่เบื่อความไม่ Mature ชอบทำตัวเป็นเด็ก ไม่รู้จักแยกแยะว่าอะไรต้องทำอะไรไม่ควรทำ ส่งผลให้งานการเสร็จไม่ทันกำหนดอยู่บ่อยครั้ง กับสองเบื่อที่เกิดจากความเหงา ประมาณว่าพอเหงาแล้วก็จะรู้สึกเบื่อๆที่เราต้องอยู่คนเดียวท่ามกลางผู้คนมากมาย ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราก็ prefer กับการนั่งทำอะไรคนเดียวเพราะมีสมาธิมากกว่า แต่ไม่ว่าจะเป็นความเบื่อแบบไหนมันก็มักจะมาพร้อมๆกันกับนำ้ฝนเสมอ

เซ็ง ก็คือเซ็งที่ฝนตกน่ะล่ะ เพราะเวลาฝนตกมันจะทำให้อะไรหลายๆอย่างที่เราอยากทำไม่สามารถทำได้เช่น การเดินเล่นไปตามท้องถนน การถ่ายรูปแบบ Outdoor เล่นกีฬากลางแจ้งต่างๆ เป็นต้น ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้เป็นกิจกรรมที่แก้อาการเบื่อได้ชะงัดที่สุด แต่ก็นะเวลาฝนเทลงมากิจกรรมเหล่านี้ก็จะกลายเป็นตัวเลือกที่เราต้องตัดท้ิงจากรายการกิจกรรมแก้เบื่อไป ทำให้อาการทั้งหมดที่กล่าวมายังคงอยู่และยังคงอยู่อย่างน่ารำคาญจนไม่อยากจะทำอะไรทั้งสิ้น

นานเท่าไหร่ไม่รู้ได้ เมื่อฉันรูู้สึกตัวอีกครั้ง ฝนก็ได้หยุดตกลงแล้ว ท้องฟ้าแจ่มใสแทบจะไม่มีเมฆ ทำให้อารมณ์ที่แย่จนถึงขีดสุดเมื่อกี๊นี้ค่อยๆคลายลงจดหมด แรงบันดาลใจในการทำงานค่อยๆกลับมาพร้อมกับหน้าจอเจ้าเพื่อนยากซึ่งกลับมาพร้อมทำงานตามปกติ ตอนนี้ฉันพร้อมจะลุยงานต่อแล้วล่ะ จนกว่าจะถึงเวลา It’s Raining ในครั้งต่อไป